Aanhanger rijbewijs gehaald!

afbeelding auto met aanhanger en feesttoeters

De reden dat ik voor een pipowagen heb gekozen, is om naar kinderen toe te kunnen gaan als ze niet naar de Robotvilla kunnen komen. Denk aan een bezoek aan een school of kinderdagverblijf. Dat betekent dat ik veilig met het kinderatelier achter mijn auto moet kunnen rijden. Ik kan je vertellen dat dat best spannend was. Het is niet bepaald een doorsnee Boedelbakkie. De kar weegt 1300 kilo exclusief inhoud (tafels/stoelen/andere rommel) en de hele “combinatie” (auto + kar), zoals dat in vaktermen heet, is meer dan 6 meter lang.

Aanhanger rijlessen

Het was dus tijd om mijn aanhanger-rijbewijs te halen, zodoende schreef ik mij in bij een lokale rijschool voor mijn zogenaamde E achter B rijlessen en examen. (Ka-ching…. 650 euro verder…*au* ). In totaal heb ik vijf keer, twee uur les gehad en een uur examen. Ik ben door de smalste straatjes van Laren gereden en heb de aanhanger talloze keren achteruit moeten inparkeren. In de tijden dat ik geen rijles had, oefende ik met het kinderatelier op een grote lege parkeerplaats in de buurt, samen met mijn man Vincent.

D-day

Toen brak 28 november 2017 aan. D-Day… de dag van het rijexamen. Ik ben in geen tijden zo zenuwachtig geweest. Met klotsende oksels, rode wangen en een hartslag 250, kwam ik eerst twee rijlesuren door. Vervolgens reden we door naar het examencentrum. Eerst een kopje koffie en nogmaals alle regeltjes met mijn instructeur doorgewerkt om daarna opgeroepen te worden. Ik mocht mij melden bij mijn examinator. Het was alsof ik in slomotion richting die deur zweefde, zo spannend. We liepen naar buiten, de zon scheen gelukkig en ik moest eerst een aantal vragen beantwoorden over gewicht, lengte en veiligheid. Vervolgens moest ik de auto onder de koppeling rijden en de aanhanger aankoppelen. Gelukt, so far, so good.

Daarna gingen we op pad. Zodra ik naast de examinator zat, een hele aardige en vooral super rustige man, gleden de zenuwen van me af en hebben we eigenlijk gewoon een heerlijk ritje gemaakt met 1400 kilo stoeptegels in de aanhanger. Eenmaal terug bij het examencentrum mocht ik plaatsnemen aan zijn tafeltje en stak hij zijn hand uit: “Gefeliciteerd! Je hebt ‘em!” Vette feesttoeters en confetti in mijn hoofd natuurlijk! Een weekje later kon ik mijn felbegeerde vernieuwde rijbewijs ophalen bij het gemeentehuis. Inmiddels voelt het rijden met de wagen prima vertrouwd. MIJLPAAL! Supertrots op.

Robo groetjes,

Francesca

Misschien leuk om te lezen: In dit eerdere artikel vertel ik hoe ik mijn wagen heb gevonden.

(bron foto: Wikihow)

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.