• @BekahHW Congratz!!!

      Sep 21, 2018

Tag: Arduino project

GELUKT! Geen-zorgen-klokje > deel 2 < Arduino project
GELUKT! Geen-zorgen-klokje > deel 2 < Arduino project

“Mama, wanneer kom je me halen? Als het hartje vol is lieverd. – deel 2.”

Vico gaat sinds kort naar school. Niet weten hoe lang de schooldag nog duurt, hoe lang het nog duurt voor ik hem kom ophalen, is voor Vico heel spannend. Ik wil hem heel graag helpen zodat hij onbezorgd kan genieten van zijn dag, dus wilde ik een geen-zorgenklokje voor hem maken. Vico kan nog niet klokkijken, dus heb ik wat anders bedacht op basis van een Arduino. In deel een van dit artikel vertel ik over mijn eerste stapjes in dit Arduino-project. In dit tweede deel vertel ik (heel trots) over het eindresultaat, en natuurlijk of Vico er ook echt wat aan heeft gehad.

Electro Lasagne

Tot op het laatste moment bleef het spannend of ik het kleuterklokje voor Vico’s eerste schooldag op tijd af zou krijgen, maar het is gelukt! Het duurde enorm lang voordat ik de speciale batterij en de bijbehorend batterij-shield binnenkreeg. Ook was het even geleden (twintig jaar… wauw, ik word oud…) dat ik had gesoldeerd. Met trillende handjes heb ik de avond voor zijn eerste schooldag de batterij-shield met succes in elkaar gesoldeerd. Pffew!

Arduino project - Adafruit PowerBoost 500 shield solder

Heart clock apart

Toen kwam het moment waarop ik alle onderdelen van dit Arduino-project moest aansluiten en de power-schakelaar kon omzetten. Daar ging ie dan: de controle-ledjes springen aan, dot matrixje licht op, hartje in beeeeeeeld…. Jaaaa! HIJ DOET HET! Wat een geweldig gevoel is het als het dan ook echt werkt! Met het kleuterklokje hoog in de lucht sprong ik rondjes door de kamer:

simba animated gif

Zo blij dus…

Het hartje

Mijn eerste idee voor de animatie met de dot matrix was om rijen ledjes een voor een uit te schakelen, zodat het lijkt alsof ze aftellen (zie deel een voor een mini-video). Het idee was: Als alle rijen uit zijn, dan komt mama je halen. Maar rijen zijn natuurlijk saai! Ik wilde een robuust figuur en daarom bedacht ik een hartje dat langzaam ‘volloopt’. Ik heb er ter verduidelijking nog een wit hartje overheen geplakt. Dat versterkt het effect, zodat Vico het hartje ook ziet als het klokje uit staat (als de batterij op is, bijvoorbeeld). Op deze manier verdwijnt het hartje nooit, waardoor de teleurstelling voor Vico net iets minder groot is. Het hartje heeft voor ons trouwens een bijzondere betekenis, want ik teken regelmatig met lippenpotlood een klein hartje op onze polsen. Als we elkaar in de loop van een werk-, kinderdagverblijf- of schooldag missen, dan kijken we naar ons hartje en zijn we in gedachte even dichter bij elkaar.

Hierboven de opgestapelde versie van het kleuterklokje. Ik heb alle onderdelen met klittenband op elkaar geplakt, zodat het geheel als een torentje blijft staan.

Later begreep ik dat ik de batterij heel goed moest inpakken, liefst in een hard doosje, omdat deze batterijen vrij kwetsbaar zijn. Je wilt niet dat ze beschadigen want dat heeft vervelende gevolgen (heet, brand, geen leuke dingen). Misschien is er ook een oplossing met gewone AA batterijen, maar die kon ik niet vinden. Als je een tip hebt, laat het me weten via het reactieformulier.

De snacktrommel

Ik had helaas geen tijd meer om het kleuterklokje in of aan Vico’s tas te naaien/monteren. Dus ging ik op zoek naar een doosje waar het hele klokje precies in paste en waar de batterij ook beschermd was. Ik vond een klein snacktrommeltje van precies de goede maat. Het klemt zelfs netjes zodat de boel niet los door het doosje rolt. Een ander bijkomstig tof effect is dat de ledjes heel mooi door de witte deksel van de snacktrommel schijnen.

Heart in box

Hierboven: Het geen-zorgenklokje in de snacktrommel met cool doorschijneffect.

Had Vico er wat aan?

En dan nu natuurlijk de vraag waar dit hele artikel om draait; Heeft Vico baat gehad bij zijn klokje? Het antwoord luidt (met trots): Zeer zeker! Het klokje gaf hem het houvast dat hij nodig had. Voordat ik het hem liet zien, vertelde ik hem dat ik speciaal voor hem iets had gemaakt: “Een speciaal hartenklokje.” Ik heb hem uitgelegd dat als hij wilde weten hoe lang het nog zou duren voordat ik hem kwam halen, hij gewoon even in zijn tas op de gang kon kijken hoe ver het hartje al gevuld was. Als het hartje vol is, sta ik op het schoolplein (of bij de BSO). (Wel op tijd komen natuurlijk 🙂 ) Ook mij heeft het klokje in deze spannende periode geholpen omdat ik dit Arduino-project speciaal voor hem heb kunnen maken. Hij had er gelukkig ook echt wat aan en dat voelt geweldig.

Volgende avontuur: kleuterklokje versie 2.0

Vico heeft zijn klokje de eerste drie weken van zijn verse schoolperiode gebruikt. Daarna was hij genoeg gewend aan zijn nieuwe ritme, de nieuwe locaties, de nieuwe kinderen en de juffen. Toch ga ik van dit klokje een verbeterde, want stevigere en compactere versie bouwen. Ik ga een heel tof meerkleurig ledringetje (doorsnede slechts 3 cm!) gebruiken, waar een heel klein batterijtje bij hoort. Giuliana gaat immers over 1,5 jaar ook naar school en wie weet heeft ook zij baat bij een geen-zorgenklokje.

16 NeoPixel Ring

Hierboven: NeoPixel-ring met 16 ledlampjes <3

Ik wil de programmeercode die ik voor het hartje heb gemaakt ook verbeteren omdat ik die waarschijnlijk heel onhandig heb gemaakt. Dat komt doordat ik al heel lang niet meer heb geprogrammeerd, maar dat mocht de pret niet drukken! Juist met behulp van dit soort leuke Arduino-projecten wil ik mijn programmeervaardigheden nieuw leven inblazen, zodat ik mijn kinderen straks nog beter kan helpen met hun creatieve projecten.

Wordt vervolgd!

Ik kijk uit naar je reactie op dit Arduino-project. Hoe vind jij het hartje geworden? Heb je tips, ideeën of opmerkingen, laat het me weten via het reactieformulier!

Robo groetjes,

Francesca

Geen-zorgen-klokje voor mijn zoontje > deel  1 < Arduino project
Geen-zorgen-klokje voor mijn zoontje > deel 1 < Arduino project

“Ik wil bij jou blijven mama… Wanneer kom je me halen?”

“Hoe lang duurt het? Ik mis je, mama. Ik wil niet…”, zegt mijn kleine man met een zacht stemmetje terwijl hij zijn kleine armpjes stevig om mijn nek heeft geslagen. Ik vind dit soort momenten altijd zo moeilijk. Vico’s eerste schooldag komt eraan en dus ook een bak nieuwe indrukken en stressmomenten. Dit is zijn eerste keer in een nieuw schoolgebouw, met een nieuwe juf en nieuwe kinderen, die waarschijnlijk allemaal net zo zenuwachtig zijn als hijzelf. (Wat totaal niet helpt natuurlijk…) Voor Vico is niet weten wanneer ik hem weer kom ophalen de grootste veroorzaker van spanning. Dus is het hoog tijd voor een Arduino-project waarmee ik mijn kleine grote man kan helpen in zijn eerste week (of weken) op school!

Arduino - sketch backpack project image

Het plan

In dit artikel vertel ik over mijn Arduino-project: Het geen-zorgenklokje voor mijn kleine man. Vico kan nog niet klokkijken, dus bedacht ik iets waarmee ik hem een idee kan geven hoe lang het nog duurt voor ik hem weer kom ophalen. Als hij dat weet, kan hij hopelijk meer genieten van zijn dag. Het plan is om met behulp van een Arduino-microcontroller en een 8×8 dot matrix ledmodule een aftellertje te maken dat hij in of op zijn schooltas kan dragen. Ik hoor je denken: Wat zeg je nou toch allemaal Francesca, wat technisch! Ho wacht, het is niet moeilijk. Een dot matrixmodule is gewoon een rastertje met 8×8 lampjes (ledjes) en een Arduino is een kleine microcontroller die de ledjes aanstuurt. (In dit artikel vertel ik meer over Arduino.)

Ardiuno by DFRobot

Van idee naar werkelijkheid

Allereerst vroeg mijzelf af: Oké Fran, denk na… Hoe ga ik dit geen-zorgenklokje realiseren? Ik was een beginner met Arduino, dus om erachter te komen hoe die dot matrix en die Arduino werkten, probeerde ik met een animatie de ledjes aan te sturen zodat ze kolom voor kolom zouden uitschakelen. Het idee daarachter was dat als alle ledjes uit waren, de schooltijd voorbij was en ik op het schoolplein zou staan. Dit was eigenlijk best simpel met alle voorbeeldcode en YouTube-video’s die er te vinden zijn op internet.

Draadloze stroom, maar hoe dan?

Het idee was om het kleuterklokje in of aan Vico’s rugtasje te bevestigen. Dus vroeg ik me af hoe ik draadloze stroom kon krijgen. Internet to the rescue! Na enige tijd zoeken kwam ik bij een bedrijf genaamd Adafruit uit. Een heel, heel, HEUL cool bedrijf, midden in New York. Adafruit is opgericht door Limor Fried, ook wel bekend als Ladyada.

“Haar doel is om de beste online elektronicaplek te maken, met de beste producten en de beste uitleg, voor mensen met elk ervaringsniveau en van alle leeftijden die willen leren over elektronica.”

Adafruit.com

Nadat ik compleet verzonken was in dit juweeltje van een website vond ik de PowerBoost 500 Shield van Adafruit. Een ‘shield’ is een stukje hardware dat je op de Arduino kunt prikken. Je maakt er als het ware een soort lasagne van elektronica van. Deze shield is speciaal gemaakt om een batterij op te zetten zodat je een Arduino van batterijstroom kan voorzien. Precies wat ik zocht! Nu kon ik het klokje echt draagbaar maken.

Maar de torenhoge verzend- en invoerkosten weerhielden mij ervan om regelrecht via de Adafruit website te bestellen. Gelukkig vond ik een Nederlandse online elektronicazaak, Sossolutions, die ook spullen van Adafruit verkoopt, dus bestellen maar!

Adafruit powerboost shield image

Afbeelding hierboven: PowerBoost Shield 500 van Adafruit. Je moet een beetje solderen, maar laat dat je niet afschrikken. Het is gewoon een vorm van lijmen, maar dan met heet metaal. Meer hierover in deel 2 van dit artikel.

Na een hele tijd wachten op de shield en de batterij kan ik inmiddels met trots vertellen dat het me de avond voor de eerste schooldag toch nog is gelukt! Het kleuterklokje kwam tot leven! In deel 2 lees je hoe dit ging.

Ik vind het superleuk om wat van je te horen, dus laat gerust een reactie achter. Wat vind jij van dit klokjesidee? Heb je vragen, opmerkingen, of heb jij een leuk idee voor een project? Laat het me weten via het reactieformulier hieronder. 

Robo groetjes!

Francesca

Volg mijn blog met Bloglovin